Wie vanaf de Dam in Amsterdam de Nes inloopt, een smalle, donkere straat, bekend om z’n theaters zoals De Brakke Grond. Daar naar binnen, een deur door en backstage, achter een podium langs de trap op, en nog een trap, een opberghok, een deur en opeens: een dak. Middenin de stad maar ver van alle drukte, daar staan ze: de bijenkasten, keurig op een rij.
Ze zijn overal, de stadsbijen. Op daken van luxe hotels als The Grand en Waldorf Astoria. Of bovenop een wonderlijk kunstwerk aan een drukke weg in het Oostelijk Havengebied: de imker komt er door op een knop te drukken waarna er een ladder tevoorschijn komt. En verder, bij de Universiteit van Amsterdam, in de Hortus, tussen het groen bij de Gaasperplas, op balkons, op scholen, op de zestiende verdieping van een kantoortoren op de Zuidas én op een plek waarvan de naam erom vroeg: het dak van de Bijenkorf. In Amsterdam is de bij welkom zolang een imker kundig waakt.